Guus in lifthalde Shuttlebus
Zomaar een dag
5.00
Ik word wakker. Ik slaap zonder deken of laken, en de ventilator staat wel erg hard nu het wat afgekoeld is. Ik schakel de ventilator twee standen terug en slaap verder.
6.30
Wederom word ik wakker van de kou. Ik schakel de ventilator uit en slaap door.
8.30
Ditmaal word ik wakker van de hitte. De gehele oostkant van mijn kamer is raam, en ’s morgens staat de zon dus pal op m’n kamer. Zoals velen tijdens de zomervakantie uit hun tent branden, zo gebeurt dat hier met mij. Het felle zonlicht geeft me wel zin om op te staan. Ik pak m’n handdoek en toiletspullen en begeef me naar de doucheruimte. Onderweg bots ik bijna op de Bangladeshi gastarbeider die de douche- en toiletruimte meerdere malen per dag schoonmaakt.
9.00
Twee uur ’s nachts in Nederland. Een of andere gek daar is nog steeds op MSN en spreekt me aan met z’n zatte kop. Altijd wel lachen.
9.15
Ontbijt. Ik heb maar wat cornflakes ingeslagen. Andere maaltijden eet ik in de canteens (hele maaltijd voor 2 euro), maar warm eten voor ontbijt is me toch wat te zwaar. Niet ontbijten, zoals de meeste studenten hier, is ook geen optie. Na het ontbijt lees ik wat, surf wat op Internet, zoek nog wat dingen op voor het onderwijs.
9.50
Spullen pakken, gang uitlopen, wachten tot de lift mijn etage heeft bereikt, beneden aangekomen is de bushalte voor de deur. Een paar minuten wachten op shuttlebus A2. De airconditioning blaast in m’n gezicht.
10.00
Ik kom aan op de plek waar we hebben afgesproken met ons subgroepje voor Organisational Effectiveness. We moeten een presentatie voorbereiden. Ik ben niet echt blij met hoe dingen lopen, had het graag sneller gedaan.
11.30
Klaar met de bespreking. Met een paar groepsleden pak ik een kop koffie in de kantine, de volgende les is om 12 uur.
12.00
Tijd voor Asian Pacific Business. Voor de IB studenten: dit is een soort combinatie van Comparative Management en European Business, maar dan voor Azie uiteraard. Het is een massaal college – de meeste uitwisselingsstudenten zitten bij elkaar, vooraan – en zijn het meest enthousiast. De professor, Istiaq Mahmoud, is een andere Bangladeshi gastarbeider – hoewel hoog opgeleid – en één van de weinigen aan de faculteit die interactief kunnen lesgeven.
14.00
Het college is afgelopen. Met wat andere uitwisselingsstudenten heb ik lunch in de kantine van de faculteit. De keus hier is oneindig groter en de prijzen zijn een stuk lager dan in de mensa in Maastricht. Er zijn een aantal verschillende ‘stalletjes’ die verhuurd worden aan verkopers van verschillende soorten voedsel. Zo is er libanees/fast-food, tweemaal Chinees, Westers en Moslimeten, plus en aparte plek waar allerlei fruitsappen worden verkocht. Ik ga voor laksa en kiwisap. Bij de kiwisap-stand krijg ik tweemaal 20 cent als wisselgeld … inwendig juich ik. De wasserette mag dan goedkoop zijn, de automaat accepteert alleen munten van 20 cent. Als ik alle 20-cent munten (evenveel waard als het oude kwartje) opspaar lukt het me net…
15.00
Supply Chain Management. De professor is een ietwat verstrooide, vriendelijke man. Nog van de oude stempel: hem wordt ongetwijfeld verteld dat hij interactief les dient te geven en hij stelt dan ook vragen. Vervolgens beantwoordt hij ze dan zelf … erg grappig.
17.45
De klas is klaar. Het regent zwaar en dat is goed te zien, want de bedrijfskundefaculteit heeft een open constructie, met veelal geen muren. Goed beschouwd zijn muren ook niet nodig in een land waar de temperatuur nooit onder de 20 graden zakt. In Maastricht baal ik altijd als het regent, ik moet dan 20 minuten er doorheen fietsen en kom zeiknat thuis. Hier valt het wel mee: het looppad naar de bushalte is volledig overdekt (en de bushalte zelf ook). De bus rijdt recht naar Prince George’s park, waar ik woon, en ook de bushalte daar is volledig overdekt. Goed geregeld.
18.05
Van alle plannen die ik had om dingen op m’n kamer te gaan doen (opruimen, plannen, studeren) komt weinig terecht. Ik ben moe en beperk me tot wat spelen met Internet, kleine wijzigingen maken in de website www.ocep-ghana.org en chatten met mensen in Nederland.
19.00
Ik krijg honger. Ik check m’n MSN lijst. De nu al traditionele conversatie met Philipp volgt. Overigens komt hij net zo vaak met omgekeerde rollen voor:
“Guus zegt: hungry?
Philipp zegt: yep
Guus zegt: 19.15 between the residences?
Philipp zegt: ok, cu there”
19.20
We bestellen eten in de kantine met airconditioning (er is er ook één zonder). De meeste uitwisselingsstudenten eten hier, je komt er dus altijd wel weer anderen tegen. Het idee is hetzelfde als de bedrijfskunde-kantine: allemaal kleine kraampjes, met hun eigen aanbod (onder andere Indisch, Thai, Chinees, Hong Kong, Westers). Overigens eet ik liever in de kantine zonder airconditioning, voor de airconditioning moeten hier de ramen en deuren gesloten blijven, en alle kraampjes koken binnen, wat leidt tot een niet al te frisse geur.
20.00
De avond is aangebroken. Wat doe ik eigenlijk op avonden? Wat surfen op Internet, studeren, soms (maar niet zo vaak) uitgaan, een praatje maken met m’n clustergenoten, lezen, mensen in Nederland midden op de dag lastig vallen via MSN, e-mailen, op de centrale trappen rondhangen … redelijk standaard allemaal eigenlijk. Toch slaap ik niet vaak voor 2.00 uur: rond die tijd is het avond in Nederland, en hebben jullie daar natuurlijk alle tijd om met mij te chatten!
de airconditionede kantineMijn gangEten in de kantine