Bezoek

Jullie hebben er nog niet veel over gelezen, maar ik krijg hier aardig veel bezoek. Van 11-23 mei was Sebas hier – een vriend die ik uit Maastricht ken, en inmiddels de derde Duitse bezoeker. Hij was klaar met zijn stage en zijn baan begon op 1 Juni, dus hij had nog mooi even de tijd om hier langs te komen.

Op 3 juni was het tijd om Dennis van het vliegveld op te halen, die net als Sebas met KLM kwam en dus dezelfde vluchttijden had als Sebas. Ik raak eraan gewend! Dennis ken ik van de middelbare school – we zijn elkaar wel regelmatig blijven zien, maar slechts een paar keer per jaar. Yiran had Dennis ook nog niet gezien, omdat hij met het rampweer op de avond van mijn examenfeest weliswaar de tocht van Utrecht naar zijn ouders in Goirle wist te voltooien, maar de barre tocht naar Alphen niet meer aandurfde.

Ergens dubbel dat net toen Sebas aankwam, ik aan mijn baan begon. In mijn studieperiode had ik meer mogelijkheden om met tijd te schuiven. Maar desalniettemin, we hebben een extra slaapkamer; en op de weekdagen kon hij zich zelf in de stad vermaken. In het eerste weekend hebben we met hem door Singapore getoerd. Ongetwijfeld hoogtepunt is de plek bij de Esplanade, waar je een uitzicht hebt op de skyline en waar op weekendavonden altijd gratis concerten worden gegeven. Het heeft iets kunstmatigs, zoals alles hier, maar ik ken geen stadspanorama dat er betoverender uitziet. Echt jammer dat ik vervolgens niet met Sebas door Maleisië kon toeren. Maar goed, als werkende heb ik dan misschien geen tijd; als werkzoekende had ik het geld niet gehad.

Tijdens Sebas’ tweede weekend alhier in Azië zijn we in Melakka in Maleisië bij elkaar gekomen. Voor Yiran en mij was het de eerste keer dat we Singapore verlieten nadat we in januari aangekomen waren. Het is raar en voor velen van jullie waarschijnlijk ook onbegrijpelijk dat de relatieve chaos in Maleisië verfrissend kan werken – als je maar lang genoeg in een stad als Singapore hebt doorgebracht, waar een overduidelijk overschot aan schoonmakers is. Melakka was een belangrijke havenstad in de regio, totdat die rol door Singapore werd overgenomen. Het is ook een tijd in Nederlandse handen geweest – wat wel blijkt uit het Stadhuys, dat een exacte kopie van het stadhuis van Hoorn is. Alleen is het in Hoorn afgebrand, dus moeten bewoners van Hoorn naar Maleisië als ze hun oude stadhuis willen zien. In het stadhuis was een museum met een gids die ons heel wat achtergrond gaf.

Verder vielen de oude gebouwtjes, vol met Chinese karakters, de relaxte sfeer en de avondmarkten erg in de smaak. En het was heerlijk om eens in een wat kleinere, compacte stad tijd door te brengen. Een paar dagen later namen we afscheid van Sebas.

Dennis kwam zijn vakantie hier doorbrengen, en had zijn reis erg grondig gepland. Gelukkig had hij ook tijd vrijgemaakt om het eerste weekend met ons door te brengen. Het is ergens ook een voordeel om ver weg te wonen. Als ik in Nederland had gewoond, had ik hem wel eens een avondje gezien, maar echt voor een paar dagen logeren zou er wel niet van gekomen zijn. Ook Dennis moesten we de Esplanade laten zien natuurlijk, en verder ook Orchard Road, met zijn indrukwekkende batterij winkelcentra. Dennis kwam woensdag terug uit Maleisie, en had nog een avondje de tijd om ons naar zijn foto’s te laten kijken. Hij heeft onder andere een oerwoudtocht gedaan op Borneo, een van ’s werelds belangrijkste regenwoudgebieden. Ik heb een paar foto’s die hij daar gemaakt heeft aan mijn fotoalbum toegevoegd.

De volgende bezoekers zijn m’n broertjes Martijn en Wilko, die in augustus drie weken langskomen. Ik zie er nu al naar uit – en hoop met hen ook een aantal van Dennis’ mooie kiekjes in het echt mee te maken.