Guus' blog

Baan!

Misschien is het jullie opgevallen dat ik in al mijn tijd in Singapore niets over m’n zoektocht naar werk heb geschreven. Ik wou niet te veel loslaten, omdat ook potentiële werkgevers deze site vrij makkelijk kunnen vinden. Maar het stilzwijgen kan doorbroken worden, want ik kan maandag beginnen bij Cendant Mobility!

Het is een bedrijf dat multinationals helpt met de internationale plaatsingen van personeel, bijvoorbeeld bij verhuizingen, het zoeken naar accommodatie, onkostenvergoedingen, het bepalen van lonen enzovoort. Ik ga in de culturele en taalafdeling werken, waar ik interculturele trainingen ga voorbereiden – sprekers uit het bedrijfsleven regelen, materialen aanpassen en dat soort dingen. Het bedrijf is gevestigd in de toren waar ook de SGX gevestigd is, de Singaporese aandelenbeurs. Het bedrijf is van oorsprong Amerikaans en er werken veel buitenlanders. Mijn chef bijvoorbeeld is een Italiaanse.

Haast ongelofelijk dat het aanbod slechts een week na verzending van mijn sollicitatiebrief kwam. Afgelopen dinsdag (2 mei) zag er zo uit:

11:00 sollicitatiegesprek
12:10 korte ontmoeting met toekomstige collega’s
16:00 telefooninterview met de baas van mijn baas, vanuit Hong Kong
18:10 aanbod

Dat is trouwens een groot contrast tot de meeste reacties die ik kreeg, of eigenlijk, niet kreeg, op mijn sollicitatiebrieven. Hoewel de economie hier hard groeit en het niet al te moeilijk is om werkvergunningen aan te vragen, hebben de meeste Singaporese bedrijven blijkbaar niet zo'n behoefte aan buitenlanders. Daarbij is de concurrentie onder starters op de arbeidsmarkt intens.

Voorlopig zal ik ’s morgens gaan studeren en iedere middag 3 uur werken. Langer mag niet totdat de werkvergunning binnen is. En dat duurt een week of 3.

Een dag later kreeg Yiran trouwens ook de bijbaan aangeboden waar ze zo lang naar op zoek was. Dit w ..

GhanAid bouwproject

Met OCEP, de stichting die ik mede heb opgericht om vrijwilligers naar Ghana te sturen, zijn we op dit moment geld aan het inzamelen voor vrijwilligersaccommodatie.

Er zijn heel wat organisaties actief in Ghana die vrijwilligers uitzenden, maar velen zijn enkel actief in de hoofdstad of een andere grote stad. Op zich nuttig natuurlijk, maar het is niet waar de nood het hoogst is. Als OCEP willen we ons concentreren op de Assin-regio, dat is het gebied waar mijn medeoprichter en huidige voorzitter Job en ik in 1999-2000 vrijwilligerswerk hebben gedaan.

Op het platteland is echter een nijpend accommodatieprobleem. Er zijn projecten genoeg waar vrijwilligers zich nuttig kunnen maken, maar dan moeten ze wel fatsoenlijk kunnen worden ondergebracht. Daarom is mr. Rahman, de man die ook de bibliotheek heeft gebouwd, op dit moment een huis aan het bouwen dat alle basisvoorzieningen heeft om vrijwilligers te huisvesten.

Je kunt OCEP steunen door een gift over te maken op giro 4929513, ten name van Stichting OCEP, Amsterdam, o.v.v. bouwproject. Als jullie grotere bedragen willen doneren, neem dan even contact met me op. We zijn op dit moment namelijk met de belastingdienst aan het regelen dat giften fiscaal aftrekbaar worden.

Van het benodigde bedrag van ruim 6000 euro is inmiddels 1900 euro opgehaald. Voor meer informatie, zie de OCEP website.

McRitchie reservoir

Upon hearing “Singapore”, your will probably think up images resembling this one.

I indeed pass by this building every day on the way to my class. It is Takashimaya, a shopping mall at Orchard Road selling exclusive brands. About half of Singapore’s land area is used for buildings. These areas, whether used for commerce, living or industry, are filled with tall buildings. A way to make use of limited space is to stack people up in several layers.

That’s not all there is to Singapore, though. In the centre of the island are large reservoirs: tropical rainforests with lakes to conserve rain water. In the 19th century, the first large lake was created to stock up drinking water for the city: the McRitchie reservoir. It looks like this:

There are several walking routes around the lake, and there is opportunity for canoeing as well as golfing. Last week Yiran and I spent the better part of a Saturday exploring this area (click here for more photos). We walked 12 kilometres but took our time. We were totally amazed by so much nature, tranquility, and the absence of any buildings as far as we could look.

The McRitchie park also has a canopy walk, meaning a bri ..

Hup Holland!

Op een morgen zat ik zoals gewoonlijk in bus 14. Het was een ochtend als elke andere, met een verschil: er was iets interessants op de TV’s in de bus. Op dit moment zijn in Melbourne de Commonwealth Games bezig, een soort van Olympische Spelen voor landen die lid zijn van het Gemenebest van Engeland. Het onderdeel synchroon duiken had ik zelf nog nooit gezien. Ongelofelijk, hoe 2 mensen naast elkaar op precies dezelfde manier sierlijk te water kunnen raken.

Waar ik normaal vaak naar buiten aan het kijken ben in de bus was ik dus nu gefascineerd TV aan het kijken. Toen ik op een gegeven moment links keek, schrok ik me rot. Gezien ik bovenaan in een dubbeldekker zat, was m'n hoofd maar een halve meter verwijderd van het KNVB logo.

Het ‘aankleden’ van bushokjes met reclame komt hier wel vaker voor. Soms worden ook bussen met allerlei niet-aerodynamische objecten opgetuigd voor reclamedoeleinden. Zie de foto-sectie voor een Duitse bierreclame. Blijkbaar is dit bushokje een actie van shirtsponsor Nike vanwege het WK voetbal.

Hoe is het in Nederland? Begint de WK-gekte al op gang te komen?

Hoewel Singapore geen competitie van betekenis heeft en zich nog nooit gekwalificeerd heeft voor een WK, zijn de mensen hier voetbalgek. Vooral de Engelse competitie wordt met veel aandacht gevolgd. Soms heeft dit ook onaangename gevolgen, zoals op een morgen van de TV in de bus te vernemen dat PSV uitgeschakeld is voor de Champion’s League.

Daily rhythm

It shows that my last entry was January 25th which could be true. A blog really has no mercy for those not contributing regularly. I hope you will have more understanding. Have I been busy? Sure I have. But moreover, it’s the pace of a daily rhythm that simply doesn’t have a space in it for website writing. After repeating 50 new characters or learning a text by heart, which I often do in the evening, it’s simply not so attractive any more to write a new entry. So what am I doing here day to day? I’ll give you a time schedule of a normal weekday for me.

First Chinese writing exercise

我有一个朋，她叫 Jose. 她很爱看画，说话跟做菜。Jose 很能干。她会说荷兰，德国根英国话。她也会做很多菜很好吃。她是一个学生，学商业。Jose 有父亲，母亲跟两个妹妹。她的父亲是会计，她的母亲是护士。她的妹妹也都是学生。

Vestiging

Op dit moment ben ik zo’n 17 dagen in Singapore en het lijkt erop dat ik het dagelijkse ritme te pakken heb. Net als de Singaporezen ren ik inmiddels om een trein of bus te halen, terwijl de volgende nooit langer dan 10 minuten op zich laat wachten, en ik neem de bus wanneer ik ook 10 minuutjes zou kunnen lopen. Ik geniet wel van dat dingen snel en efficient geregeld worden, maar aan de andere kant kun je wel zeker zeggen dat door die efficiency de stress-level in Singapore hoger ligt dan die in Nederland. In twee weken hebben we onder andere:

Learning Chinese

A working week has past since I arrived in Singapore. From Tuesday to Friday, I followed Chinese classes in the morning. So it seems a nice moment to update you on what it’s like. Every morning, I arrive at the teaching location at 9 AM for four hours of Chinese classes. The class is very mixed. Out of some 25 people, six are Japanese, a number come from Thailand, Malaysia, Indonesia, Philippines and Europe is represented by Norway, Netherlands (only me), Germany, France and Switzerland. As it’s a language course, there are more women than men; often the young wives of newly arrived expats – while the expats have to start their job, they had to quit theirs and many take the opportunity to do courses or volunteer work.

Aankomst in Singapore

Het is altijd iets als ik naar Singapore vlieg. In 2003 was mijn reisbureau veel te laat met het verzenden van het ticket, wat ik dus nog niet had op de dag van mijn vertrek. Het zou voor me op het vliegveld klaargelegd worden, maar ook dat was niet gebeurd. En zo was een uur voor vertrek nog niet duidelijk of ik wel zou kunnen gaan. Gelukkig werd uiteindelijk terplekke een ticket uitgegeven. Ditmaal weigerde Singapore Airlines me bijna mee te nemen.

End of study

16 Nov Deadline for thesis hand-in 23 Nov Thesis defense 01 Dec No longer a student It doesn't seem real now that after 5 years and 3 months I will finally have to hand in my OV card and end my status as a student. And though my start in Singapore will be with studying Chinese, the framing is really different - the job and 'regular life' is very close by. I remember at the start of my third year, I was first confronted with fellow students about to start their thesis. At that moment I really couldn't imagine finishing my studies, giving up the freedom and work all day. But it seems that I've grown into that role. While I enjoyed the freedom and surely made use of it, there is also the feeling that I want to show I can make it work in practice. No longer theoretic discussions about cases, but having to do with reality, which may be more complex or boring, which may last longer than the 2 months a course takes. And in which success and failure are not as predictable as studying your exam and passing.